Çocuklara Özgü Güvenlik Tedbirleri ve İnfaz Rejimi

Dünya genelinde çocuk suçluluğundaki artış, günümüz toplumlarının yalnızca hukuki değil, aynı zamanda sosyolojik, psikolojik ve ekonomik boyutlarıyla da ele alınması gereken en karmaşık sorun alanlarından birine dönüşmüştür. Gelişen teknolojik koşullar, toplumsal yapıdaki dönüşümler ve değişen risk profilleri, çocuk adalet sisteminin işlev ve amaçlarını yeniden tanımlamayı zorunlu kılmaktadır.

Bu eser; çocuk adalet sisteminin multidisipliner karakterini esas alarak, farklı bilim dallarında yapılan güncel araştırmaların sonuçlarını hukuk bilimiyle ilişkilendirmekte ve uygulamadaki yansımalarını değerlendirmektedir. Özellikle ceza sorumluluğu bulunmayan suça sürüklenen çocuklara yönelik güvenlik tedbirleri, Türkiye, Almanya, İngiltere ve Galler ile New York (ABD) hukuk sistemleri ekseninde karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Güncel mevzuat düzenlemeleri, istatistikî veriler, uygulama örnekleri, doktrinsel tartışmalar ve geleceğe yönelik strateji hedefleri sistematik biçimde analiz edilmiştir.

Kitapta ceza sorumluluğu bulunan çocuklara yönelik ceza infaz rejimi, hem normatif temelleri bakımından hem de uygulamadaki sonuçları itibarıyla ele alınmıştır. Bu kapsamda, infaz sürecinin çocuk hakları standartlarıyla ne ölçüde uyumlu yürütüldüğü, özgürlüğün kısıtlanmasının çocukların yeniden suça sürüklenme olasılığı üzerindeki etkileri ve ceza sorumluluğu bulunan çocukların da çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinden yararlandırılabildiği bir sistemin geliştirilmesine ilişkin değerlendirmelere yer verilmiştir. Değerlendirmeler; başta Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri, Havana Kuralları, Pekin Kuralları, Riyad İlkeleri ve çocukları ilgilendiren diğer uluslararası belgeler ile Türkiye Büyük Millet Meclisi İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu, Birleşmiş Milletler İşkenceye Karşı Komite ve Avrupa İşkenceyi, İnsanlık Dışı veya Aşağılayıcı Muamele ve Cezayı Önleme Komitesi gibi denetim mekanizmalarının raporları ışığında yapılmıştır.

Eser; çocuk adalet sisteminde hem uygulamaya hem de mevzuata yönelik koruyucu, onarıcı, eğitici ve insan haklarına dayalı, aynı zamanda sistemin kendine özgü doğasına uygun bir anlayışın güçlendirilmesine yönelik bütüncül bir katkı sağlamayı amaçlamaktadır.